31 / 172
30
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻰ ﺑﻬﺮﻩ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻰ
.ﺷﺪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺩﻻﻳﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ّﺭﺩ
ّﺣﻘﺎﻧﻴﺖ ﺩﻳﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ
ﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
.
ﭘﺎﺳﺦ
ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﮐﺘﺎﺏ،ﻫﺎ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻻﻟﻴﻪ
ﺑﻮﺩ ﻫﺎﻳﻰ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺚ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ ﻳﺎ ﺁﺛﺎﺭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻰ
. ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺁﺛﺎﺭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
ﭘﺎﺳﺨ ، ﺑﺮﺟﺎ ﻭ ﭘﺎ
ﮕﻮﻯ ﻫﻤﮥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻰ ﺟﻮﻳﺎﻥ
.
ﺣﺠﺔﺍﻻﺳﻼﻡ ﺗﻔﻠﻴﺲ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﺘﺎﺏ
ﻓﺮﺍﺋﺪ
ﺗﺎﻟﻴﻒ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ ﮔﻠﭙﺎﻳﮕﺎﻧﻰ
ّﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺭﺩﻳﮥ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﻧﺼﺎﻑ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻰ
ﮐﺮﺩﻳﻢ ﺩﻳﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺧﺖ ﺑﻰ ﺑﺮﮒ ﻭ ﺑﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ
.
ﺳﻨﮕﻰ ﺑﻪ ﺁﻥ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﮐﺮﺩﻳﻢ، ﻓﺮﺍﺋﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ
ﺩﺳﺘﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﻳﺪﻳﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ
ﭘﺮﺍﻧﻰ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻣﻴﻮ
ﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﺎﺩﺍﺑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺧﺖ ﻓﺮﻭ ﺭﻳﺨﺖ
.
ﺍﺯ ﺩﻫﮥ
ﻣﻴﻼﺩﻯ ۰۴
،
ّﻳﻌﻨﻰ ﮐﻤﻰ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺟﻨﮓ ﺩﻭ
ﻡ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻮ
، ﺭ
ﺍﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﻓﺖ
.
ﻧﺴﻞ ﺗﺎﺯﮤ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦ
،
ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﺤﺚ ﺍﺳﺎﺳﻰ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﻭﺭ ﺟﺪ
ﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﻭ
ّﺑﻪ ﺟﺎﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ ﻭ ﺭﺩ ﺍﺳﺘﺪ
ﻻﻟﻰ ﺁﻥ، ﺑﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻯ
ﺑﻰ ﻣﻨﻄﻖ،
ّﻣﺘﻌﺼ
ﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﺁﻣﻴﺰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
.
ﺍﻳﻦ ﻧﺴﻞ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ
ﮔﺮﻭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻨﺪﻯ ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﻭﺟﺮﺩﻯ، ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﻮﻥ ﺑﺎ ﻧﻔﻮﺫ، ﻣﺒﺎﺭﺯﮤ ﻭﺳﻴﻌﻰ ﺑﺎ
ﺁﺋﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺸﺎﺭ
ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﺍﺭﻋﺎﺏ
ﺩﻭﻟﺖ،
ﻫﺎﻯ ﻭﻗﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
.
ﺑﺪﻳﻨﺘﺮﺗﻴﺐ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺟﻨﺒﮥ ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺍﺷﺖ
،
ﺩﺭ ﺗﺸﮑﻴﻼﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﻰ
ﻭ ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎﻓﺖ
.
َﺩﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺗﻮﮐﻠﻰ ﻃ
ﺮﻗﻰ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺍﻯ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ
”
ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺳﺘﻴﺰﻯ ﻭ
ﺍﺳﻼ
ﻡ
“ ﮔﺮﺍﻳﻰ
۱
ﺩﺭ ﺗﺤﻠ
ﻴﻠﻰ ﺍﺯ ﺷﻴﻮﮤ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺳﺘﻴﺰﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ