34 / 172
33
ﻗﻠﻢ ﺯﺩﻥ ﺑﺮ ﺿﺪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ
ﺷﻐﻠﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺩﺍﻧﺶ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
.
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻰ
ﭘﺮﻭﺍﻳﻰ ﺩﺭ ﺟﻌﻞ ﺩﺭﻭﻍ، ﺑﺪﺩﻫﻨﻰ، ﻭ ﺑﻪ ﻫﻢ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺗﻬﻤﺖ
ﻫﺎﻳﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻣﻨﺼﻒ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺳﺴﺘﻰ
ﺁﻥ ﺁﮔﺎﻫﻨﺪ
.
ّﺍﻣﺎ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺭﺩﻳﻪ
ﻫﺎ ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﭼﻨﺘﮥ ﺗﻬﻤﺖ
ﻫﺎ ﻫﻢ ﺗﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻨﮏ ﺑﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻫﺎﻯ ّﺭﺩﻳﻪ
ﺳﺎﺑﻖ
ﺭﻭﻯ ﺁﻭﺭﺩﻩ
. ﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻫﺎﻳﻰ ّﺭﺩﻳﻪ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﺼﺮﻓﺶ ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﺳﭙﺮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎ ﺯﺭﻕ ﻭ ﺑﺮﻗﻰ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﭼﺎﭖ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺭﺍﻳﮕﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺸﻮﺭ، ﺩﺭ ﻣﺪﺍﺭﺱ ﻭ ﺳﺮﺑﺎﺯﺧﺎﻧﻪ
ﻫﺎ ﻭ
ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ
ﻫﺎ ﺗﻮﺯﻳﻊ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
.
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﺩﮐﺘﺮ ﻭ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻫﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻋﻠﻴﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﻤﺎﺭﮤ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻣﺠﻼﺕ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﻟﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻰ
.ﺷﻮﺩ
۳
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻝ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺤﺚ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﮥ ﺷﻴﻮﮤ ﺍ
ﻳﻦ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﻧﻴﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ ﮐﺴﺮﻭﻯ
. ﮐﻨﺪ ﺩﻭﺭ ﻣﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻫﮥ
۱۳۲۰
ﺷﻤﺴﻰ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ
ّﺩﺭ ﻳﮏ ﻫﺪﻑ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺩﻳﻪ
ﻫﺎ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻥ ﺭﻣﺎﻧﺪﻥ ﻭ ﺑﻴﺰﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﮐﻠﻤﮥ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ
.
ﺍﻣﺎ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻭ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ
ﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺪ ﻫﺪﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
.
ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﺁﺭﻣﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻯ ﻣﻰ
. ﺟﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻥ ﺟﻨﮓ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﺘﻔﻘﻴﻦ، ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺮﺣﻠﮥ
ﺍﺟﺘﻤ
ﺎﻋﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻯ ﻣﻰ
ﺷﺪ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺷﻴﻔﺘﮥ ﺳﺨﻨﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ ﻧﻮ ﻭ
ّﻣﺘﺮﻗ
. ﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺮﺻﮥ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﻗﻠﻢ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺣﺰﺏ ﺗﻮﺩﮤ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺳﻮﺋﻰ، ﻭ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺍﺯ ﺳﻮﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﮤ ﺷﺎﻳﺎﻥ