39 / 172
38
ﻧﮕﺮﺷﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﮕﺮﺵ
ﮐﺴﺮﻭﻯ، ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﺟﺮ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ ﻭ ﺩﮔﺮﺍﻧﺪﻳﺸﺎﻥ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﭘﻴﺸﺮﻭ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧ
ﺪﻭﺳ
ﺘﺎﻧﮥ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ، ﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺮ ﻣﻰ
. ﺧﻴﺰﺩ
ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﻧﻤﻮﻧﮥ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﻥ ﻭ ﮐﺸﺘﻦ ﻭ ﺯﺟﺮ ﻭ
ﺷﻼﻕ ﺳﺨﻦ ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﺪ ﺑﺎ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻰ
. ﮐﻨﻴﻢ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﺭﺟﺎﻭﻧﺪ ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﺍﻭ ﻧﻘﻞ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﺍﻥ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧ
ﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﮐﻴﻔﺮﻫﺎﻯ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
:
...
ُﺍﮔﺮ ﺑﺰﻩ ﺍﺯ ﺳ
] ﻬﺶ
ﺍﺣﺴﺎﺱ
[
ﻳﺎ ﻫﻮﺱ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﮐﻴﻔﺮ
. ﺩﺍﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺰﻧﺪﮔﺎﻧﻰ
]
ﺑﺰﻩ ﮐﺎﺭﺍﻧﻰ
[
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺁﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺨﺘﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻭ
ُﭘﻨﺪ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺲ ﺟﻠﻮﻯ ﺳ
ﻬﺶ
ﻫﺎﻯ ﺯﻳﺎﻧﻤﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﻴﺮﻧﺪ
ﺑﻪ .
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺴﻰ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺳﻮﺩ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺍﺩ
؟
ﻭﻟﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﺰﻩ ﺑﺎ ﭘﺴﺘﻰ ﻭ ﺑﺪ ﻧﻬﺎﺩﻯ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ
...
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﻴﻔﺮﻫﺎﻯ ﺳﺨﺖ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
.
ﺍﻳﻨﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ ﺯﺩﻥ ﮐﻴﻔﺮ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮﺏ ﻭ ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ ﺯﺩﻩ ﺷﻮﺩ
...
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﺟﺰ ﺯﺩﻥ ﻭ ﺧﺴﺘﻦ
=]
ﺯﺧﻤﻰ ﮐﺮﺩﻥ، ﻣﺠﺮﻭﺡ ﺳﺎﺧﺘﻦ
[
ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻨﺎﻫﺶ
ﭼﻮﺏ ﻳﺎ ﺗ
ﺎﺯﻳﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﺯﺩﻩ ﺷﻮﺩ
...
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺑﺰﻧﺪﻩ
ﺍﻯ ﺯﺩﻥ ﻭ ﺧﺴﺘﻦ ﻧﻬﻨﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺰﻳﺪ،
=]
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﺯﺩﻥ ﻭ ﺯﺧﻤﻰ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻧﮑﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
[ ﺳﺮ ﺯﺩ
ﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻴﮑﻰ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﺸﺖ
.. .
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﮐﻴﻔﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻫﺎﻧﻴﺪﻥ ﺗﻮﺩﻩ، ﺍﺯ ﺑﺪﻧﻬﺎﺩﻯ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺁ
ﺯﺍﺭﻯ ﺍﻭﺳﺖ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﺟﺰ ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ
...
ﻣﺎ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻣﺎﺭ ﻭ ﮐﮋﺩﻡ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﺁﺯﺍﺭﺍ
=]
[ ﻣﻮﺫﻯ
ﻭ ﮔﺰﺍ
=]
ﺭﺍ ﻣﻰ [ ﮔﺰﻧﺪﻩ
ﮐﺸﻴﻢ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺰﻩ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﻢ
.
ﺑﻪ ﭼﺎﻣﻪ ﮔﻮﻳﻰ
]
[ ﺷﺎﻋﺮﻯ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺠﻮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﻯ ﮐﻪ
ﺩﺷﻨﺎﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﮕ
ﺎﺭﻧﺪﻩ
ﺍﻯ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﻰ ﺯﺷﺖ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ،
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻴﻔﺮﻫﺎﻯ ﺳﺨﺘﻰ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ ﮐﺸﺖ
...
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﺷﻨﺎﻡ
ﮔﻮ