Bauman - Identity

ﻫﻮﯾّﺖ ۱ زﯾﮕﻤُﻨﺖ ﺑﺎوﻣَﻦ

ﯾﮑﯽ از رﺳﻮمِ ﻗﺪﯾﻤﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﭼﺎرﻟﺰ در ﭘﺮاگ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻣﺮاﺳﻢ اﻋﻄﺎی دﮐﺘﺮای اﻓﺘﺨﺎری ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ، ﺳﺮودِ ﮐﺸﻮر ﻣﻠّﯽ ﻧﻮازﻧﺪ ش را ﻣﯽ . وﻗﺘﯽ ﻧﻮﺑ ﺷﺪ ﺘﻢ ، از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪ از ﺑﯿﻦ ﺳﺮودﻫﺎی

ﻣﻠّﯽ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ و ﻟﻬﺴﺘﺎن ﯾﮑﯽ را ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﻢ...ﺧﺐ، ﭼﻨﯿﻦ اﻧﺘﺨﺎﺑﯽ ﺑﺮاﯾﻢ آﺳﺎن ﻧﺒﻮد.

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﺪرﯾﺲ را از ﻣﻦ ﺳﻠﺐ ﮐﺮدﻧﺪ دﯾﮕﺮ ﻧ ﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﮐﺸﻮرِ زادﮔﺎﻫﻢ ﻟﻬﺴﺘﺎن ﺑﻤﺎﻧﻢ و زﻧﺪﮔﯽ در ﺑﺮ ﯾﺘﺎﻧﯿﺎ را ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ م و ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻓﺮاﻫﻢ ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻣﮑﺎنِ ﺗﺪرﯾﺲ ، ﻣﺮا ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ. اﻣﺎ در ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮ، ﺗﺎزه ، ﭘﻨ وارد ﺎﻫﻨﺪه ای از ﮐﺸﻮری ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ، و ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﻮدم. ﺣﺎﻻ ﺷﻬﺮوﻧﺪ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ و ﺗﺒﻌﻪ ی اﯾﻦ ﮐﺸﻮرم اﻣﺎ ﻣﮕﺮ ﯾﮏ ﺗﺎزه وارد ﻣﯽ ﺗﻮاﻧ ﺪ دﯾﮕﺮ ﺗﺎزه وارد ﻧﺒﺎﺷﺪ؟ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮد را اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺟﺎ ﺑﺰﻧﻢ، داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن و ﻫﻤﮑﺎراﻧﻢ ﻫﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ

ﺧﺎرﺟﯽ، و

اﯾﻦ رواﺑﻂ را

ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﻊ از ﺗﯿﺮﮔﯽ رواﺑﻄ ﮑﻪ ﺑﻠ ﺷﺪ ﻣﯽ ﻤﺎن ﭘﺲ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺳﺮود

ِﻧﺎﻧﻮﺷﺘﻪ " ﺿﻤﻨﯽ ی

ﺑﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮ دﻗﯿﻖ، ﻟﻬﺴﺘﺎﻧﯽ ام. اﯾﻦ "ﺗ

ﻔﺎﻫﻢ

ﻟﻬﺴﺘﺎن را ﻣﯽ ﻧ ﻮاﺧﺘﻨﺪ؟

ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ و ﺑﯽ دردﺳﺮ ، و در ﮐﻞ، ﺻﻤﯿﻤﯽ و دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﮐﺮد. ﻣﯽ

ﻣﻠّﯽ

اﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ، ﮔﻮلِ ﻇﺎﻫﺮ را ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ: ِﺳﯽ و ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ از داﻧﺸﮕﺎه ﭼﺎرﻟﺰ، ﺗﺎﺑﻌﯿﺖ ﻟﻬﺴﺘﺎﻧﯽ ام را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدم. اﯾﻦ ﻣﺤﺮوﻣﯿّﺖ ، رﺳﻤﯽ ﺑﻮد و ﺗﻮﺳﻂ ِّﻗﺪرﺗ ﯽ اﻋﻤﺎل ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﻖ ِ

ﻣﺮاﺳﻢ

اﻣﺎ

ﺟﺪا ﮐﺮدن

ﻟﻬﺴﺘﺎن از آنِ ﻣﻦ

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، دﯾﮕﺮ ﺳﺮود

"داﺧﻞ" و "ﺧﺎرج"، ﺧﻮدی ﻫﺎ و ﻏﯿﺮِﺧﻮدی او ﺑﻪ ﻫﺎ،

ﻣﻠّﯽ

- داﺷﺖ ﺗﻌﻠّﻖ

ﻧﺒﻮد... ِﯾﺎﻧﯿﻨﺎ، ﻣﺎدام ﻫﻤﺪم

اﻟﻌﻤﺮم ﮐﻪ در ﺑﺎبِ دردﺳﺮﻫﺎ و ﮔﺮﻓﺘﺎری ﻫﺎی ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺧﻮد از ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﺑﻪ دﻗﺖ ﺗﺄﻣﻞ ﮐﺮده و ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﻋﻨﻮانِ رؤﯾﺎی ﺗﻌﻠّﻖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ، راه ﺣﻞ را ﯾﺎﻓﺖ: ﭼﺮا ﺳﺮود اﺗﺤﺎدﯾﻪ ی اروﭘﺎ را ﻧﻨﻮازﻧﺪ؟ واﻗﻌﺎً، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ ﺑﯽ ﺗﺮدﯾﺪ، ﻣﻦ اروﭘﺎ ﯾ ﯽ ﺑﻮدم، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻮد در اروﭘﺎ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪ دم، ر اروﭘﺎ ﮐﺎر و زﻧﺪﮔﯽ اروﭘﺎ ﻢ، ﮐﻨ ﻣﯽ ﻢ، ﯾﺸ اﻧﺪ ﻣﯽﯽ ﯾ ﺗﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ِﻫﻨﻮز ﻫﯿﭻ اداره ای وﺟﻮد ﻧﺪارد ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺻﺪور ﯾﺎ اﺑﻄﺎل "ﮔﺬرﻧﺎﻣﻪ اروﭘﺎ ﯾ ﯽ" را ﺑﺮﻋﻬﺪه داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﯾﻦ ﺣﻖ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪﻫﺪ ﯾﺎ از ﻣﺎ ﺑﮕﯿﺮد ﮐﻪ ﺧﻮد را اروﭘﺎ ﯽ ﯾ ﺑﺨﻮاﻧﯿﻢ. ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﺎ ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖِ ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﺳﺮودِ اﺗﺤﺎدﯾﻪ ی اروﭘﺎ در آنِ واﺣﺪ، "ﺷﻤﻮل ﮔﺮا" و "اﻧﺤﺼﺎرﻃﻠﺒﺎﻧﻪ" ﺑﻮد. ﺑﻪ ﭼﯿ ﺰی اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﻣﺮﺟﻊِ ﺑﺪﯾﻞِ ﻫﻮﯾّﺘ ﻢ را درﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل، ﺗﻔﺎوت ﻫﺎی آﻧﻬﺎ و، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، "ﺷﮑ ﺎف ﯽ" ﻫﻮﯾّﺘ اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻣﺮی ﺑﯽ ﺑﻂ ر ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ. اﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻫﻮﯾّﺖ ، ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﻠّﯿ ﺎر ﮐﻨ ﺖ را ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ - ﻫﻤﺎن ﻫﻮﯾّﺘ ﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ دﺳﺖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﯽ ﺑﻮد . اﺷﻌﺎر ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬارِ ﺳﺮود اﺗﺤﺎدﯾﻪ ی اروﭘﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ اﻣﺮ ﮐ ﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد: ﻫﻤﻪ ی اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﺮادرﻧﺪ ... ﺗﺼﻮﯾﺮِ "اﺧﻮّت"، ﻣﻈﻬﺮ اﻣﺮِ ﻣﺤﺎل اﺳﺖ: ﻣﺘﻔﺎوت اﻣﺎ ﯾﮑ ﺴﺎن، ﺟﺪا اﻣﺎ ﺟﺪاﯾﯽ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ، ﻣﺴﺘﻘﻞ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ. اروﭘﺎ ﯾ ﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ؛ ﻣﻬﻢ ﻢﮐﻨ

-ماه

ی

1 Zygmunt Bauman (2004), Identity: Conversations with Benedetto Vecchi , Cambridge: Polity, pp. 9-15.

١

Made with