23 / 172
22
، ﺩﺍﻧﺪ ﻣﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﺣﺮﻑ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻋﻮﺽ ﻣﻰ
. ﮐﻨﺪ
ﺯﻧﺎﻥ
”ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺗﻨﻰ ﻭ ﻣﻐﺰﻯ
“
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺟﺪﺍ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﮥ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭ
ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﻇﺎﻳﻔﺸﺎﻥ ﺟﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻰ .
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
...
ﺧﺪﺍ ﺯﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﻰ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﻰ
.
ﺯﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﺭﺍﺳﺘﻦ ﻭ ﺑﭽﻪ ﭘﺮﻭﺭﺩﻥ ﻭ ﺩﻭﺧﺘﻦ ﻭ ﭘﺨﺘﻦ ﻭ ﺍﻳﻨ
ﻮﻧﻪ ﮕ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﻨﺪ
...
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ ﭘﺎﺭﻟﻤﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺩﺭ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﻭ ﻭﺯﻳﺮﻯ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﺳﭙﺎﻩ ﻭ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﮐﺎﺭ ﺯﻥ
ﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻪ ﺩﻭ
ََ ﺷﻮﻧﺪ
[: ﺩﻟﻴﻞ ]
ﻳﮑﻰ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺍﻧﺪﻳﺸﻰ ﻭ ﺭﺍﺯﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩﻯ ﻭ ﺗﺎﺏ ﻭ
ﺷﮑﻴﺐ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﻬﺎ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ
ﺯﻥ.
ﻫﺎ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺍﺯ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺗﻨﻰ ﻧﺎﺯﮎ ﻭ ﺯﻭﺩ ﺭﻧﺠﻨﺪ، ﺩﺭ ﺳﻬﺶ
]ﻫﺎ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻧﻴﺰ [
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
.
ﻫﻤﺎﻥ
٨١ ﺟﺎ، ﺹ
ﻭ ﺑﺎﺯ ﺍﻓﺴﺎﻧﮥ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﻓ
ﺮﻳﻔﺘﻦ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻰ
: ﮐﻨﺪ
ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻥ ﺩﺭ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ ﮐﻮﺷﺶ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺁﻣﻴﺰﺵ
] ﻫﺎ
ﻣﻌﺎﺷﺮﺕ، ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ
[
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﺎﻧﻴﺪ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﻧﺎﺳﺘﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﺭﺥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ
.
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ ﺯﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺁﺭﺍ ﻭ ﺧﻮﺩﻧﻤﺎ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ
.
ﺭﻭﻳﻬﻤﺮﻓﺘﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ
ﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ
.
ﺯﻧﺎﻥ ﺯﻭﺩ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻓﺮﻳﻔﺖ ﻭ ﺯﻭﺩ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻓﺮﻳﻔﺘﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
.
ﭘﺎﻯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﮐﺸﻮﺭﺩﺍﺭﻯ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ
.
ﻫﻤﺎﻥ
٠٢ ﺟﺎ، ﺹ
ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﻋﻠﻮﻣﻰ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮥ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭘﺰﺷﮑ
ﻰ،
ﻗﺎﺑﻠﮕﻰ، ﺟﺮﺍﺣﻰ، ﺩﺍﺭﻭﺳﺎﺯﻯ، ﺩﻧﺪﺍﻧﭙﺰﺷﮑﻰ، ﭼﺸﻢ
ﭘﺰﺷﮑ
ﻰ ﻭ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺍﻧﺶ
. ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻟﻰ ﭼ
ﻮﻥ ﺍﺯ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ ﻫﺮﺍﺳﻨﺎﮎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺪ ﻭ
ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻫﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ