24 / 172
23
ﺑﺎ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺨﺼﺺ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺩﻭﺭ ﻭ ﺟﺪﺍ ﺑﺎﺷﻨﺪ
.
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺍﻯ ﮐﻪ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺮ
ﺍﻡ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ
ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ
ﺍ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﻋﻤﻮﻣﻰ،
ﮐﺎﺭﮔﺎ
ﻳﺎ ﻭﻫﺎ
ﺁﺳﺎﻧﺴﻮﺭﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻰ
. ﮐﻨﻴﻢ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﻣﻰ
: ﮐﻨﺪ
...
ﺍﻳﻨﺎﻥ
[ ﺯﻧﺎﻥ]
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ، ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻣﻴﺰﺷﺴﺖ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻴﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ
.
ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻳﻪ ﻟﻐﺰﺵ ﺯﻧﻬﺎ ﻭ ﻣﺮﺩﻫ
ﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺹ
٢٧
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻣﺎ
،
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺗﻰ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ، ﺧﻄﺒﮥ ﻋﻘﺪ، ﺟﺸﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻃﻼﻕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﻫﮥ
/ﻡ ٠٤٩١
ﺵ ٠٢٣١
.
ﻧﮕﺎﺷﺖ
ﺍﮔﺮ ﺁﻳﺎ .
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺍﺷﺖ
ّﻭ ﺗﺮﻗ
ﻴﺎﺕ ﺑﺎﻧﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﮥ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﻰﻫﺎ
ﺩﻳﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﺍﺯ ﻗﻠﻤﺶ ﺟﺎﺭﻯ ﻣﻰ
؟ﺷﺪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺯﻧﺎﻥ، ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻧﻮﻳﺴﻰ
ﻭ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺪﻳﺸﺎﻥ
،
ﺍﺯ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
.
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺮﺯﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻫﺎﺭﻭﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﮥ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻦ ”
ّﺑﺴﺖ ﺗﺠﺪ
ﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﻳﺸﮥ ﺍﺣﻤﺪ ﮐﺴﺮﻭﻯ
“
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭﻯ ﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ ﺣﻘﻮﻕ ﺯﻥ
ﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ ”
ﺗﺮﻳﻦ ﺑﺨﺶ ﺁﺭﺍء ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
–
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﮐﺴﺮﻭﻯ
“
ﺷﻤﺮﺩﻩ
٢
ﻭ ﻧﺎﺻﺢ
ﻧﺎﻃﻖ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺤﺜﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﺷﺎﻋﺮﻯ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﺁﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺭﺍ
”
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺳﻄﺤﻰ
ﻣﻰ“
ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ
”
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺳﺮﻣﺎﻳﮥ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻭ ﺷﻌﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ
.“
٣
ﺩﺭ ﺁﺛﺎﺭ ﮐﺴﺮﻭﻯ
”
ﺧﺮﺩﮔﺮﺍﻳﻰ
“
ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ ﺍﻭ
)
ﺧﺮﺩﻯ ﮐﻪ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺁﻧﺴﺖ
(
ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ
”
ﻧﻈﻤﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﮔﺮﺍ ﻭ ﺑﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﻣﻰ “
ﺁﻳﺪ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺁﺭﺍء
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻯ ﻧﻮﻋﻰ
”
ﺑﻨﻴﺎﺩ ﮔﺮﺍﺋﻰ
“
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻮﻕ ﻣﻰ
. ﺩﻫﺪ
ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﻓ
ﺮﺯﻳﻦ