20 / 172
19
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ ﺳﺎﻟﻰ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺯﺑﻪ " ﻧﺎﻡ
"
ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﻴﺎﺩ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻳﺎﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
...
ﺍﻳﻦ ﻧﺴﺰﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍﻩ ﮔﺸﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﮕﺰﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﭘﻰ ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭ ﮔﻤﺎﻥ ﺍﻓﺘ
ﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻫﺎ
ﺑﻪ ﺟﺴﺖ ﻭ ﺧﻴﺰ ﻓﻬﻠﻨﺪ
]
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﻣﻰ ... [
ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ
.
ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﺟﺰ ﺍﺯ ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﺍﺳﺖ
.
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺎﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﭘﻰ ﺑﺮﺩﻧﺴﺖ
.
ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺁﺩﻣﻰ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﻠﻮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﻴﺮﺩ
.
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ، ﺍﻳﻦ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﻳﻬﺎ ﺟﺰ ﻫﻮﺩﮤ
ﺑﻴﮑﺎﺭﻯ ﻭ ﻧﺎﺩﺍﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ
.
...
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭ ﮔﻤﺎﻥ ﻭ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﺭﺍﻩ ﺑﺴﺘﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﮐﺸﺎﻧﻴﺪﻧﺴﺖ
.
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻭﺭﺯﻳﺪﻧﺴﺖ
ﻪ ﺑ.
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﻣﻰ
ﺁﻳﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻬﺮﺍﻳﻴﺪ
]
ﻧﻬﻰ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ [
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻨﺪ ﻭ ﭘﺎ ﻓﺸﺎﺭﺩﻧﺪ ﺳﺰﺍﺷﺎﻥ ﮐﺸﺘﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
.
ﻭﺭﺟ
ﺎﻭﻧﺪ ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﺹ
.
١٠٩
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺗﻨﺪ ﻭ
ﻧﺎ ﺷﮑﻴﺒﺎﻳﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﮐﺴﺮﻭﻯ
ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻯ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻯ
ّ ﻣﺘﻌﺼ
ﺒﻴﻦ
ﺑﻮﺩ ﺷﻴﻌﻪ
ﮐﻪ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻝ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﻗﺘﻞ ﺍﻭ، ﺩﺭ ﺭﮊﻳﻢ ﻭﻻﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻣﻰ
ﮐﺮﺩ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﺑ
ﺍﺗﻬ ﻪ
ﺎﻡ ﻣﻔﺴﺪ ﻓﻰ
ﺍﻻﺭﺽ ﻭ ﻣﺤﺎﺭﺏ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻥ
)
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻪ ﮐﻼﻡ ﮐﺴﺮﻭ
ﻯ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﮐﺸﺎﻧﻴﺪﻥ ﻭ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻭﺭﺯﻳﺪﻥ
(
ﺟﻠﻮﻯ ﺟﻮﺧﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺁﺗﺶ ﮔﺬﺍﺭﺩﻧﺪ
.
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ ﻭ ﺧﺸﻦ ﮐﺴﺮﻭﻯ
ﮐﻪ
ّﺗﺎ ﺣﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺧﺸﮏ
ﺍﻧﺪﻳﺸﺎﻥ ﺷﻴﻌﻰ ﻫﻤﺂﻫﻨﮕﻰ ﺩﺍﺭﺩ
،
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺁﻥ ﻣﺬﻫﺐ ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﻣﻰ
ﺷﺪ ﮐﺴﻰ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺍﻳﺮﺍﺩﻯ ﻧﻤﻰ
. ﮔﺮﻓﺖ
ﻭﻟﻰ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧ
ﻴﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﺦ ﻭ ﺑﻦ ﺧﺮﺍﻓﻪ ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺷﻴﻌﻴﮕﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﺣﻤﻠﻪ ﻭ ﺗﻮﻫﻴﻨﻰ ﺑﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩ
.