16 / 172
15
ﺁ
ﻥ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﻰ
ّﻫﺎﻯ ﻣﻼ
ﻰ ﻯ ﺭﻭﻣ
ﺩﺭ ﻣﺜﻨﻮﻯ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻏﺰﻟﻬﺎﻯ
ﺑﻰ
ﺷﻤﺎﺭﺵ، ﻭ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺭﻳﺴﻨﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﻴﺦ ﻋﻄﺎﺭ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻟﻄﻴﺮ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻳﺶ ﻫﻤﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻴﮑﺎﺭ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﻭ ﻣﻔﺖ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﻋﺎﺭﻑ ﻣﺴﻠﮏ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻴﻮﻩ ﺷﻌﺮ ﻭ ﺷ
ﺎﻋﺮﻯ
ﮐﻪ ﻧﻔﻌﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻋﺎﻳﺪ ﻧﺸﻮﺩ ﺑ
ّﮑﻠ
ﻰ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ
ﻣﻰ.
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
ﺷﻌﺮ ﺳﺨﻦ ﺍﺳﺖ، ﺳﺨﻦ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ
)
ﺑﺎ ﻭﺯﻥ ﻭ ﻗﺎﻓﻴﻪ
.(
ﺳﺨﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺭﻭﻯ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ
.
ﺳﺨﻨﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎﻭﻩ
ﮔﻮﻳﻰ ﺍﺳﺖ
.
ﭘﺲ
ﺷﻌﺮ، ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﻧﻴﺎﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻓﻬﻤﺎﻧﻴﺪﻥ ﺳﺨﻦ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺍﻳﺮﺍﺩﻯ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﺍﮔﺮ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺎﻓﻴﻪ
ﺑﺎﻓﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ، ﻳﺎﻭﻩ
ﮔﻮﻳﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺵ ﺩﺭﺧﻮﺭ ﻧﻜﻮﻫﺶ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺩ
ﺭ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺧﺮﺩ
، ﺹ
١٢
...
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﻯ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﺷﻌﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ، ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ ﻛﻪ ﺯﻳﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺳﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﻮﺩ
.
ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭﻯ ﻛﻪ ﺍﺯ
ﺷﻌﺮﺍ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﺳﺖ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺯﺑﻮﻧﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭ ﭼﻴﺮﮔﻰ ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺎﻳﻰ ﺑﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻩ ﻛﻪ ﺧﺮﺩﻫﺎ ﭘﺴﺘﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺭﺍﺩﻯ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﺑﺲ ﻛﻤﻴﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
.
ﭘﻴﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺁﻥ
ﻫﺎ ﺟﺰ ﺯﻳﺎﻥ ﺑﻬﺮﮤ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
...
ﭘﻴﻤﺎﻥ
،١ ، ﺳﺎﻝ
٠١ ﺷﻤﺎﺭﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﻌﺮﺍ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺳﻌﺪﻯ ﻭ ﻓ
ﺮﺩﻭﺳﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺗﻨﺪ ﺍﻭ ﻧﺮﻫﻴﺪﻧﺪ
ﺯﻳﺎﻧﻤﻨﺪ ”ﻭ
ﻳﺎﻭﻩ ﮔﻮ ” ﻭ “
ﺑﺪ ﺁﻣﻮﺯ ” ﻭ“
“
ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺍﻭﻝ ﺩﻳﻤﺎﻩ ﻫﺮ ﺳﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ
”
ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻮﺯﺍﻥ
“
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩ
ﺩﺭ .
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ ﺧﺮﻣﻨﻰ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﺎﻳﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ ﺑﺪﺁﻣﻮﺯﻯ ﻭ
ﺑﻰ
ﺧﺮﺩﻯ ﺭﺍ ﺗﺮﻭﻳﺞ ﻣﻰ
” ﮐﺮﺩ ﻭ
ﻣﻔﺖ
ﺧﻮﺍﺭﻯ ﻭ ﺷﺮﺍﺏ
ﺧﻮﺍﺭ
ﻯ ﻭ ﮔﺪﺍﻳﻰ ﻭ
ّﺧﻮﺷﮕﺬﺭﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﻤﻠﻖ ﻭ ﺑﻠﻬﻮﺳﻰ ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ ﻧﺎﺭﺍﺳﺖ ﻣﻰ
ﺁﻣﻮﺧﺖ، ﻭ ﺑﻴﻦ