Kasravi va Bahaigari

13 / 172

12
ﻓﺎﺳﺪ ﻣﻰ. ﺩﺍﻧﺪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺑﻴﮑﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻟﮥ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺩﻓﺘﺮ ﺁﺫﺭﻯ ﻳﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺁﺫﺭﺑﺎﻳﺠﺎﻥ ﻭ ﺭﺳﺎﻻﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ . ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﺰﺩ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ
ﻫﺮﺗﺴﻔﻠﺪ Hertsfeldt ﺁﻟﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﺧﻂ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺁﻣﻮﺧﺖ
ﻭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻣﺘﻮﻥ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺁﺳﻴﺎﻳﻰ ﻫﻤﺎﻳﻮﻧﻰ ﻭ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻳﻰ ﺁﺳ ﻴﺎﻳﻰ ﻫﺮ )
ﺩﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﻴﺲ ( ﻭ ﺩﻭ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﻋﻠﻤﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺷﺪ .
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﻋﺪﻟﻴﻪ ﺩﻋﻮﺕ ﺷﺪ ﻭﻟﻰ ﭼﻮﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻟﻬﺠﻪ ﻭ
ﺷﺠﺎﻋﺘﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻰ ﺩﺍﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺲ ﻭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪ ﻣﺎﺕ ﺩﻭﻟﺘﻰ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﻐﻞ ﻭﮐﺎﻟﺖ ﻋﺪﻟﻴﻪ ﭘﻴﺸﻪ ﮔﺮﻓﺖ .
ﺣﺎﺻﻞ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺑﻪ ﭼﺎﭖ ﻣﻰ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻳﮏ ﻧﺸﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺶ ﻭﺳﻴﻊ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﺵ ﺑﻪ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﻮﺩ .
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﻋﺪﻟﻴﻪ ﺑﻴ ﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻡ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﮥ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻋﺪﻟﻴﻪ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻯ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻰ ﺍﻭﺳﺖ :
ﺟﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﺸﻨﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻛﺸﻮﺭﻯ ﻛﻪ ﺭﺷﻮﻩ ﺧﻮﺍﺭﻯ ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ ﺩﺭ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭﺵ ﻣﻰ ﺑﺎﺭﺩ، ﻣﻦ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻋﺪﻟﻴﻪ ﺩﺭ ﻛﺎﻧﻮﻥ
ﺭﺷﻮﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺧﻮﺍﺭﻯ ﻣﻰ ﺍﻡ، ﺧﺪﺍ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻟﻐﺰﺵ ﺩﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻛﺸﻮﺭﻯ ﻛﻪ ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﻰ ﻭ ﭘﺴﺘﻰ ﮔﺮﻳﺒﺎﻧﮕﻴﺮ ﺧﺮﺩ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻦ،
ﺑﺎ ﻫﻤ ﻪ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺑﺎ ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﺎﻥ ﻭ ﭘﺴﺖ ﻧﻬﺎﺩﺍﻥ، ﺁﻟﻮﺩ ﻩ ﺧﻮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﮕﺮﺩﻳﺪﻩ.ﺍﻡ
ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﻋﺪﻟﻴﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻡ ، ﺹ ١١
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ . )ﺵ ۰۱۳۱ .( ﻡ ۱۳۹۱ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ، ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺷﺴﺖ ﻭ ﺷﻴﻮﮤ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﺍﻭ ﺭﺍﻫﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎ .