Kasravi va Bahaigari

8 / 172

7
. ﺩﺍﺭﺩ
ّﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﮐﺘﺎﺑﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺭﺩ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ
ﻧﮕﺎﺷﺖ . ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮ ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﻮﻳﺴﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻣﻰ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺑﻘﮥ ﻓﮑﺮﻯ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺑﻪ
ﺩﺳﺖ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻃﺒﻌﴼ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﻭّﺭﺩﻳﻪ ﻫﺎﻳﻰ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ّﻣﻼﻳﺎﻥ ﺑ ﺮ ﺩﻳﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻣﻰ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ ﻓﺮﻗﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﻟﺬﺍ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﮤ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻣﻰ
ﻧﮕﺮﻧﺪ . ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻣﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻭ
ّﻣﺤﻘﻖ، ﮐﻪ ﺳﻮﺍﻯ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﻋﻤﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﮐﮋﺍﻧﺪﻳﺸﻰ ﻫﺎ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﮔﺮ ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎ ﻯ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ، ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ
ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻨﻔﻰ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﻪ ﺁﻳﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ
ﺍﻭ ﻭ ﺁﺛﺎﺭ ﻋﻠﻤﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻰ. ﮐﻨﻨﺪ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺷﺎﻳﻌﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ﭘﻴﺶ ﺯﻣﻴﻨﮥ ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﻳﮏ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍ ، ﻥ ﻣﺎ
ﻳﻌﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺁﺛﺎﺭ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺁﺷﻨﺎﺳﺖ، ً ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﺎ ﺷﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻭ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩﻯ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ ﻣﻰ ﮔﺬﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺣﺎﻟﺘﻰ ﺍﺯ ﺗﺮﺣﻢ ﻭ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ، ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻓﺮﻳﺐ ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﺎﻧﺘﻰ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺍﻧﺪ
ﻣﻰ
ﻧﮕﺮﻧﺪ .
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﭼﻨﺪ ﺻﻔﺤﮥ ﺍﻭﻝ ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭ ﻣﻰ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ ﮐﺴﺮﻭﻯ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﮏ ء ّﺭﺩﻳﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ّﻭ ﺭﺩﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ّﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻼﻳﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﮔﺎﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﮐﺘﺎﺏ