15 / 172
14
ﺩﺭ ﺁﺛﺎﺭﺵ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮔﺮﻓﺖ
.
ﺟﻠﺴﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺩﺍﺷﺖ، ﮔﺮﻭﻩ
ﺁﺯﺍﺩﮔﺎﻥ ”
“
)
َﻳﺎ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﻫﻤﺎﺩ ﺁﺯﺍﺩﮔﺎﻥ
]
َﺑﺎﻫﻤﺎﺩ ﺑﺮ ﻭﺯﻥ
ﺑﺎ ﺳﻮﺍﺩ ”
“
ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻯ
ﮔﺮﻭﻩ ﻭ
[ ﺟﻤﻌﻴﺖ
ﺭﺍ ﺑﻨﻴﺎﺩ ﻧﻬﺎﺩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭﻗﺎﺗﺶ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﻭ
ﮔﻔﺘﮕﻮﻯ ﺑﻰ ﭘﺮﻭﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭ ﺁﻥ ﮔﺬﺷﺖ
.
ﺣﻤﻼﺕ ﺷﺪﻳﺪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ، ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ ﻭ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﻮﻫﻮﻡ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﻪ ﻣﻰ
ﻧﺎﻣﻴﺪ، ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺷﻴﻌﻴﮕﺮﻯ
ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻳﺎ ﺳﺎﻳﺮ
ﺁﺛﺎﺭﺵ، ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻣﺘﻌﺼﺒﻴﻦ ﺍﺳﻼﻣﻰ، ﺑﺎﺯﺍﺭﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺨﺼﻮﺻﴼ ﻋﻠﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺖ
.
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﭘﺮ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺩﻭﻡ
، ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻭﻟﺖ ﻫﺎ
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ
ﻫﺎﻯ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ
.
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻫﺎﻯ ﺑﻰ ﺍﻣﺎﻥ ﻭ ﮐﻮﺑﻨﺪﮤ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺻﻮﻓﻴﮕﺮﻯ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻴ
ﺎﻥ ﻭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻭ ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ
ﻭ
ﺣﻤﻼﺕ ﺗﻨﺪﻯ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺳﺎﺱ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻰ
ﺳﺎﺧﺖ ﻋﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﺴﻠﮑﺎﻥ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ّﺗﺼﻮﻑ
ﺷﺪ
.
ﭼﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻫﺎ
ﻣﻌﺘﮑﻒ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻪ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺧﻮﺩ ﮐﺴﺮﻭﻯ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺻﻮﻓﻴﮕﺮﻯ
:
ﮐﺎﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﻟﺖ ﻭ ﺳﺮﺍﻥ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻫﺎ
...
ﮐﺴﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻳﺸﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﻳﮑﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻓﻼﻥ
”
ﻣﺴﺘﻌﻠﻴﺸﺎﻩ
“
ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ
”
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﻠﻴﺸﺎﻩ
“
ﻣﻰ
. ﺷﻤﺎﺭﺩ
ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﺳﺮﺭﺷﺘﻪ ﺩﺍﺭﻯ ﺗﻮﺩﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻳﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰﺵ ﺟﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎﺳﺖ
:
ﺍﻯ ﺑﺎﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﺍﺳﺖ
.
ﻧﻴﮏ
ﻳﺎ ﺑﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺷﺖ، ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻓﺮﻭﺩ ﻧﻴﺎﻭ
ﺭﺩﻩ
ﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺰ
ﺑﮕﺬﺭﺩ ﻳﺎ ﻫﻮ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﻓﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ
ﺍﻭ ﮐﺎﻫﻠﻰ ﻭ ﺗﻨﺒﻠﻰ ﭘﻴﺸﻪ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻦ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎ
ﺗﻨﺒﻠﻰ ﻭ
ﺩﺭﻳﻮﺯﮔﻰ ﻭ ﮔﺪﺍﺋﻰ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﻰ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺁﻣﻮﺯ ”
“
ﻧﺎﻣﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻭ ﺗﻦ ﺍﺯ ﺑﻠﻨﺪﭘﺎﻳﻪ
ﺗﺮﻳﻦ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻮﻻﻧﺎ
ﺟﻼﻝ
ﺍﻟﺪﻳﻦ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﻋﻄﺎﺭ ﻧﻮﺷﺖ
: