17 / 172
16
ﺗﻮﺩﻩ
ﻫﺎ ﺟﺪﺍﻳﻰ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ
“–
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﻫﺎﻯ ﺷﻌﺮﺍ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
)
-( ﺟﺰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻧﺪ
.
ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻮﺯﺍﻥ، ﻳﻌﻨﻰ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﮥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﻴﺴﺖ
.
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﻴﺎﻩ
ﺍﺭﻭﭘﺎﻯ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﻭ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻮﺯﺍﻥ ﻋﺮﺑﺎﻥ ﻭ ﻣﻐﻮﻻﻥ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﻫﺠﻮﻡ ﺑﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
. ﺍﻳﻢ ﻫﺎ ﺷﻨﻴﺪﻩ
ّﮐﺴﺮﻭﻯ ﺍﻳﻦ ﺳﻨ
ﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﺮﺩ
.
ّ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﮐﺴﺮﻭﻯ، ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺍﺭﻳﺎﻥ ﻭ ﻣﻼﻳﺎﻥ،
ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻣﻰ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺪﺁﻣﻮﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺗﻘﺮﻳﺒﴼ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻧﺤﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺍﺳﻼﻡ
ﺷﻴﻌﻪ
، ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﻳﻬﻮﺩ ،
ﺖﻳ
١
ﻭ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ
ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﻰ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺴﺖ ﺧﺮﺍﻓﻪ ﻭ ﻳﺎﻭﻩ
ﻧﺎﻣﻴﺪ
، ﻭ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭ
ﺍ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪ
.
ّﻭﻯ ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻌﺼ
ّﺒﻰ ﺧﺸﮏ ﻭ ﺑﻴﺮﺣﻢ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮐﺮﺩ، ﺗﻌﺼ
ﺒﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ ﺧﺮﺩ ﻧﺸﺎﻧﻰ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﺯ.
ﺑﺤﺜﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺻﻮﻓﻴﮕﺮﻯ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺑﻪ ﺭﻭﺷﻨﻰ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻯ ﺩﺭ ﭘﻰ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺮﺩﻥ ﺑﺪ ﺁﻣﻮﺯﻯ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺁﺭﺍء ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﻳﮕﺮ
”
ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﻫﺎ
“
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
”
ﭼﺎﺭﮤ ﺍﺻﻠﻰ
“
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻰ
ﻣﻰ. ﮔﺸﺖ
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
...
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﻧﺶ
ﻫﺎ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻰ ﺭﻳﺸﻪ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﮐﺮﺩﻯ ﻭ ﺷﻤﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
.
ﺩﻭﻳﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺍﻧﺶ
ﻫﺎ ﺭﻭﺍﺝ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﺳﭙﺲ
ﻧﻴﺰ
ﺟﻨﺒﺶ
ﻫﺎﻯ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺗﻰ ﻭ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ ﻭ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻫﺮ ﻳﮑﻰ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺎﻧﻰ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﮔﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﻭ ﺑﺪ ﺁﻣﻮﺯﻯ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺴﺖ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻩ
ﺍﻧﺪ
...
ﺳﭙﺲ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻰ
: ﺩﻫﺪ