80 / 172
79
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﻣﻀﺎء ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻬﺮ
ﻭ ﺧﻂ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻂ ﺑﺎﺏ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
.
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺏ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻪ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺩﺍﺷ
ﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ
، ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﺳﻴﺎﺩﺕ
ﺍﻭ،
ﺩﺭ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺍﺭﮒ ﺗﺒﺮﻳﺰ ﺗﻴﺮﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻨﻨﺪ؟ ﻋﻠﻤﺎء ﻭ ﺩﻭﻟﺘﻴﺎﻥ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺏ
ﺩﺭ ﺭﺍ
ﺩﻭ ﺳﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ ﻣﻬﻢ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﻋﺎﻡ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻭ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺑﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﮥ ﺭﺳﻤﻰ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﺎﭖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍ
ﻋﻼﻡ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻏﺎﺋﻠﻪ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﺑﺎﻧﻨﺪ
.
ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻣﺮ ﺍﺯ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ّﻣﻼ
ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻰ ﺯﻧﻮﺯﻯ
ﺍﻧﻴﺲ)
ﺑﻰ(
ﺗﺎﺑﺎﻧﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺑﺎﺏ
ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺮﺳﺪ
.
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺷﺮﺡ ﺣﺎﻝ ﺭﺟﺎﻝ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩ ﺯﻳﺮ ﻧﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻋﻠﻰ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ
:
ﻣﻴﺮﺯﺍ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻰ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺎﺏ ﺑﻪ ﺗﺒﺮﻳﺰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﺮﻭﻳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﺎﺹ ﻭ ﺧﺎﻟﺺ ﻭﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ
.
ِﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺗﻴﺮﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺎﺏ ﺑﺎ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺯ ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﻦ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻣﻰ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻝ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺳﻴﺪ ﻋﻠﻰ ﺯﻧﻮﺯﻯ ﺍﺯ ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺒﺮﻳﺰ ﺑﻮﺩ ﻣﻴﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﻧﺸﻮﺩ
.
ﺳﻴﺪ ﻋﻠﻰ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ
ﺍﻭ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻭﻯ ﺍﺛﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ
.
ﺯﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻣﺆﺛﺮ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻋﻠﻰ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺶ ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ ﻧﮑﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻧﺪ
ﺯﻥ .
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻯ ﻣﺄﻳﻮﺱ ﺷﺪ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﭘﺪﺭ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ
.
ﺩﺧﺘﺮ ﺩﺍﻣﻦ ﭘﺪﺭ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻴﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﻭﻳﻢ
.
ﻣﻼ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻰ ﺭﻭﻯ
ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﻣﺎﺩﺭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ
.
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺗﻴﺮﺑﺎﺭﺍﻥ ﺗﻴﺮﻫﺎ
ﺳﻬﻮﴽ
ﻭ ﻳﺎ ﻋﻤﺪﴽ
ﺑﻪ ﺧﻄﺎ ﻣﻰ ﺭﻓﺖ
.
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﺗﻴﺮﻯ ﺑﻪ ﻣﻼ ﻣﺤﻤﺪ