77 / 172
76
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮﻳﻌﺘﻰ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﺩﻟﻴﻠﺶ ﭼﻴﺴﺖ؟
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﺎ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﺟﺰ ﭼﻨﺪ
ﺗﻦ ﮐﺴﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩ، ﻭ ﭼﻨﺪﻯ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺮ ﺻﻠﻴﺐ ﮐﺸﻴﺪﻥ
ﺍﻭ ﺩﻳﺎﻧﺘﺶ ﺗﻘﺮﻳ
ﺒﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻫﺎ ﺭﻓﺖ
.
ﺣﺎﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﺁﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺩﻳﺎﻧﺘﺶ ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ ﺑﺎ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻮﺩ ﻳﺎ ﻧﻪ؟ ﺁﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﮔﺮﻭﻫﻰ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﮔﻤﻨﺎﻡ ﮐﻪ
ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﻡ ﻗﺪﻳﻢ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻠﻮﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺸﻰ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘ
ﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺩﺭﻭﻏﻴﻦ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ؟ ﺻﻮﺭﺕ ﻇﺎﻫﺮ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻼﻡ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﭙﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﺯﻭﺩ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
. ﺭﻓﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻋﮑﺲ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻰ
. ﮐﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻣﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﻼﻡ
ﺗﺎ ﺯﻣ
ﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﺑﻮﺩ ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ،
ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻣﺴﻴﺢ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺮﺧﺎ
ﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﺋﻰ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ
.
ﺩﻟﻴﻠﺸﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻼﻡ ﻭ ﭘﺎﻳﻴﺪﻥ
ﺷﺮﻳﻌﺘﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ
.
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﻪ ﻧﻬﻀﺖ ﺑﺎﺑﻰ ﻭ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺟﻮﺍﻧﻪ ﺯﺩ ﻭ ﺭﺷﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﮔﺮﻭﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﺑﻪ ﺁﻥ ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺶ ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭﻳﻎ ﻧﻨﻤﻮﺩﻧﺪ
ﻣﺎ .
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﺟﺎﻧﺒﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
.
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺪ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺁﺛﺎﺭ
ﻣﺴﺘﺸﺮﻗﻴﻦ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻭ ﺟﻬﺎﻧﮕﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻇﻠﻢ ﻭ
ﺳﺘﻤﻰ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﮐﻨﻨﺪ
.
ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﺣﻴﺮﺕ
ﺁﻭﺭ
ﺭﺍ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻼﻡ
ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭﻳﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻼﻡ
،
ﻳﮏ ﻗﺮﻥ ﻭ
ﻧﻴﻢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻬﻀﺖ
،
ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﭘﺮ ﻃﭙﺶ
ﺗﻮﺍﻧ
ﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ