74 / 172
73
ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﻳﮏ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻴﺴﺖ؟
ﺗﻮﺑﻪ ﻧﺎﻣﮥ ﺑﺎﺏ
!
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﻳﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﮐﺴﺮ
ﻭﻯ ﻭ ﺷﻴﻮﮤ ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﮥ ﺍﻭ ﺩﺭ
ّﺭﺩﻳﻪ ﻧﮕﺎﺭﻯ، ﺍﻳﻨﮏ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﻣﻰ
ﮔﺮﺩﻳﻢ ﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﭼﻨﺪ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﭘﺎﻳﻪ ﻭ ﻣﺎﻳﮥ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻫﺎﻳﺶ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ
.
ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
ﻣﻴﺮﺯﺍ ﺣﺴﻴﻨﻌﻠﻰ
ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ]
[
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﺭﺍﺳﺘﻰ
ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺯﻭﺭﺵ ﺟﺰ
ﺑﻪ ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﻰ ﻧﻤﻴﺮﺳﻴﺪﻩ
...
ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺯﺍ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ ﮔﻠﭙﺎﻳﮕﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﻯ ﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﻰ ﺑﺎ ﺩﻟﻴﻞ ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﺩﺷﻮﺍﺭﻯ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
...
ﺳﭙﺲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺗﺮﺍﺷﻴﻬﺎﻳﻰ
ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ
:
ﭼﻬﺎﺭ ﭼﻴﺰ ﺩﻟﻴﻞ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﻳ
ﻰ ﻳﮏ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ
:
ﻧﺨﺴﺖ ﺩﻋﻮﻯ ﮐﺮﺩﻥ، ﺩﻭﻡ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﮔﺰﺍﺭﺩﻥ
،
ﺳﻮﻡ ﺳﺨﻨﺶ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻨﺎﻳﻴﺪﻥ
]
ﻧﻔﻮﺫ
( ﮐﻼﻡ )
[ ﺩﺍﺷﺘﻦ
، ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﺭﻭﻯ ﺩﻋﻮﻯ
ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﻣﺎﻧﺪﻥ
...
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺮﺯﺍ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﻳﻰ ﻳﮏ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻮﺩ
.
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻋﻮﻯ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﮐﺲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺮ
ﺩ ﻭ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻰ ﺭﺍ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮔﺰﺍﺷﺖ
[. ﮐﺬﺍ ]
ﺍﻣﺎ ﻫﻨﺎﻳﻴﺪﻥ
ﺳﺨﻦ ﻳﺎ ﺑﮕﻔﺘﮥ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ
:
ﻧﺨﺴﺖ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ
ﻫﻨﺎﻳﺪ ﺑﺲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻮﺩ
.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﻧﻬﻨﺎﻳﻴﺪﻥ
ﻧﻔﻮﺫ ]
( ﮐﻼﻡ )