79 / 172
78
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﻧﮕﺸﺘﻨﺪ، ﺍﺑﺮﺍﺯ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻧﻨﻤﻮﺩﻧﺪ، ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻍ ﺣﺮﻓﻰ
ﻧﺰﺩﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﺎ
ﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻫﺮ ﺳﺨﺘﻰ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﺗﺒﻌﻴﺪ ﻭ
ﺷﻬﺎﺩﺗﻰ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻰ ﻭ ﺷﻴﻮﮤ ﻓﺪﺍ ﺷﺪﻧﺸﺎﻥ ﻧﺸﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ّﺩﺭﺳﺘﻰ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ
.
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻳﮑﺼﺪ ﻭ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻤﮥ ﺳﺨﺘﻰ
ﻫ
ﺎ، ﺑﺮ ﺭﺍﺳﺘﻰ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﺍﺩﻧﺪ
.
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﻋﺎ
ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻯ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﮑﻨﺠﻪ
ﮔﺎﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﮊﻳﻢ ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ ﺍﺳﻼﻣﻰ، ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ
ﺑﺮ ﺍﻳﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻮﺧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﺗﺶ،
ﺗﺤﻤﻞ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻭ
ﺷﻐﻞ، ﺩﺭﺑﺪﺭﻯ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺪﻭﺷﻰ،
ﻓﻘﺮ ﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺗﻬﻤﺖ ﻭ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺗﺒﻌﻴﺾ
ﻫﺎﻳﻰ ﺍﺳ
ﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ
ﻫﺎﻯ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﺎﻫﺪﺵ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻭ
ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻴﺮﺕ
ﺁﻭﺭﺩ
ﻩ ﺍﺳﺖ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻭ ﻣﺪﺭﮐﻰ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﻫ
ﺪ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﻴﺰﺍﺭﻯ ﺟﺴﺘﻦ
ﺑﺎﺏ ﻭ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﺍﺯ ﺍﺩﻋﺎﻳﺸﺎﻥ ﻣﻰ
. ﮐﻨﺪ
ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﻧﻪ ﺩﺭ ﻃﻬﺮﺍﻥ ﻭ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺩﺭﻧﻪ ﻳﺎ ﻋﮑﺎ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺑﻴﺰﺍﺭﻯ ﻧ
ﻨﻤﻮﺩ
.
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﮐﻼﻡ ﻳﺎ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﻳﺎﻓﺖ
.
ﺑﺮ ﻋﮑﺲ ﺩﻋﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺁﻳﻴﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺳﻼﻃﻴﻦ ﻭ ﺭﻭﺳﺎﻯ ﻣﻤﺎﻟﮏ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩ
.
ﺗﻬﻤﺖ ﺗﻮﺑﮥ
ﺑﺎﺏ
ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺲ ﻭﻟﻰ
ﻋﻬﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺯﻳﺮ ﺿ
ﺮﺑﻪ
ﻫﺎﻯ ﺷﻼﻕ ﺩﺭ
ﺗﺒﺮﻳﺰ، ﻭ ﻳﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺷﻬﺎﺩ
ﺗﺶ
ً، ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻧﺴﺒﺔ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ
ّﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺩﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺍﺯ ﺩﻫﮥ
١٩٣٠
ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺍﺳﻨﺎﺩ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻧﻤﻰ
.
ّﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺭﺩﻳﻪ ﻧﻮﻳﺴﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﮐﻰ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ
ﺗﻮﺑﻪ
ﻧﺎﻣﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﮥ ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮﺭﺍﻯ ﻣﻠﻰ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﮕﺎﻫﺪﺍﺭﻯ ﻣﻰ
. ﺷﺪ
ﻋﮑﺲ ﺍﻳﻦ
ّﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﺩﻳﻪ
ﻫﺎ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺗﻮﺑﻪ
ﻧﺎﻣﻪ
ﺍﻯ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻰ
ﺩﻫﺪ