90 / 172
89
ﺍﺯ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﺍﻣﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﮥ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ
.
ﺍﺭﺷﺎﺩ ﺍﻟﻌﻮﺍﻡ
ﭼﺎﭖ ﺑﻤﺒﺌﻰ ﺹ
۱۰۷
۲ -
ﻣﻴﺮﺯﺍ ﻣﻬﺪﻯ ﺧﺎﻥ ﺯﻋﻴﻢ ﺍﻟﺪﻭﻟﻪ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻋﺮﺑﻰ
"
ﻣﻔﺘﺎﺡ ﺑﺎﺏ ﺍﻻﺑﻮﺍﺏ
َﺍﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺎﺑﻴﻪ
) "
ﭼﺎﭖ ﻗﺎﻫﺮﻩ،
۱۹۰۳ (
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺩ ﺑﺎﺏ ﻭ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ،
ﺻﺮﻳﺤﺎ ﺫﮐﺮ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﻴﺪ ﺑﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮﺑ
ﻪ ﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧ
ﺍﺯ ﻰ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﺮﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻪ ﻗﺘﻠﺶ
ﻓﺘﻮﺍ ﺩﺍﺩﻧﺪ
۷۵۱ﺹ )
ﺗﺮﺟﻤﮥ ﮐﺘﺎﺏ
(
ﺩﺭ ﺹ
۱۵۹
ﻧﻴﺰ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣ
ﻰ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺻﺪﻭﺭ ﻓﺘﻮﺍﻯ ﻗﺘﻞ، ﭘﺪﺭﺵ ﺍﺯ ﺑﺎﺏ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﮐﺮﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﺶ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﻧﺸﻮﺩ
ﻰﻭﻟ”
ﺍﻭ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮥ ﭘﺪﺭﻡ ﺗﻮ
ﻧﮑﺮﺩ ﻭ ﻰﺟﻬ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺳﺎﮐﺖ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻮﺩ
“.
٣-
ﻧﺎﻣﻮﺱ ﻧﺎﺻﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮔﻔﺘﮕﻮﻯ ﻣﺠﻠﺲ ﻭﻟﻰ
ﻋﻬﺪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﻣﺮﺟﻊ ﻋﻤﻮﻡ ﺩﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺭﺳﻤﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺎﺻﺮﺍﻟﺪﻳﻦ ﺷﺎﻩ ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻭﺿﺔ ﺍﻟﺼ
ﻔﺎ ﻭ ﻧﺎﺳﺦ ﺍﻟﺘﻮﺍﺭﻳﺦ
. ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ
١٣٧٤
ﺷﻤﺴﻰ ﮐﺘﺎﺑ
” ﻰ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ
ﻧﺎﻣﻮﺱ ﻧﺎﺻﺮﻯ
،
ﮔﻔﺖ ﻭ ﺷﻨﻮﺩ
ﺳﻴﺪ ﻋﻠﻰ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﺏ ﺑﺎ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﻮ
ﻥ
ﺗﺒﺮﻳﺰ
“
١٥
ُﺑﻪ ﺍﻫﺘﻤﺎﻡ ﺁﻗﺎﻯ ﺣﺴﻦ ﻣ
ﻧﺪ َﻠﻮ َﺮﺳ
ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺪﺭﺟﺎﺕ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﺭﺧﻴﻦ
ﺑﺎﺑﻰ ﻭ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻰ
. ﮐﺮﺩ
ﻧﺴﺨﮥ ﺍﺻﻠﻰ ﻧﺎﻣ
ﻮﺱ ﻧﺎﺻﺮﻯ ﺑﻪ ﺧﻂ ﻣﻴﺮﺯﺍ ﻣﺤﻤﺪ ﺗﻘﻰ ﻣ
ﻤﻘﺎﻧﻰ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ّﻣﻼ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣ
ﻤﻘﺎﻧﻰ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻋﻠﻤﺎء ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺲ ﻭﻟﻴﻌﻬﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺮﻋﺸﻰ ﺩﺭ ﻣﺸﻬﺪ ﻧﮕﺎﻫﺪﺍﺭﻯ ﻣﻰ
. ﺷﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﻘﻰ ﻣﺎﻣﻘﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ
١٣٠٦
ﻗﻤﺮﻯ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻧﺎﺻﺮﺍﻟﺪﻳﻦ ﺷﺎﻩ
ﻧﮕﺎﺷﺖ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺳﻮﻣﻴﻦ ﺳﻔﺮ
ﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺭ ﺗﺒﺮﻳﺰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻫﺪﻳﻪ ﮐﺮﺩ
.
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻧﺎﺳﺦ
ﺍﻟﺘﻮﺍﺭﻳﺦ ﻭ ﺭﻭﺿﺔﺍﻟﺼﻔﺎ
ﺩﺭ ﺷﺮﺡ ﺍﻳ
ﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺁﻥ ﻣﻮﺭﺧﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ