149 / 172
148
ﺍﻣﺜﻠﻪ، ﺍﺣﺎﻃﮥ ﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪﺱ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
، ﺍﺯ ﻧﻮﺍﺩﺭ ﻭ
ّ ﺣﺘ
ﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺩﻰ
ﻫﻢ
ﻧﮋﺍﺩﺍﻥ ﺍﻭ
]
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
[
ﮐﻪ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺮ
ﻧﮑﺎﺕ ﻭ ﻟﻄﺎﺋﻒ ﻣﺴﺎﺋﻠﻨﺪ
ﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮ
. ﺑﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺷﮑﻮﻫﻤﻨﺪ ﻭ ﭘﺮ ﻟﻄﻒ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﮥ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻣﺮﺍ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ
ﻋﺒﺎﺱ ﺍﻓﻨﺪﻯ ﺣﺘﻰ ﻣﺎﻭﺭﺍء ﺣﻮﺯﮤ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﭘﺪﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺸﻰ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﺮﺩ
.
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﻯ ﻭ ﻋﻈﻤﺖ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﺩﻫﺪ
.
ّﻋﻼ
ﻣﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﺰﻭﻳﻨﻰ ﮐﻪ ﺷﺮﺡ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﺩﺭ ﭘﺎﺭﻳﺲ
ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
...
ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺳ
ﺆ
ﺍﻝ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﮐﺮﺩﻡ
،
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﻴﻦ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻃﺒﻊ ﺟﻠﺪ ﺳﻮﻡ ﺟﻬﺎﻧﮕﺸﺎﻯ ﺟﻮﻳﻨﻰ ﺑﻮﺩﻡ
.
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﺟﻮﺍﺏ ﻣﺘﻴﻦ ﻭ ﺻﺤﻴﺢ ﺩﺍﺩ
...
ﺍﻳﻨﮏ
ّﺑﺮﺍﻯ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺷﻴﻮﮤ ﺭﺩﻳﻪ ﻧﻮﻳﺴﻰ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻮﺣﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﻰ ﻣﻰ
ﻧﺎﻣﺪ
ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﻣﻰ
ﺁﻭﺭﻳﻢ ﻭ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭﺍ ﻣﻰ
. ﺍﺭﻳﻢ ﮔﺬ
ﺍﻳﻦ ﻟﻮﺡ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺑﺎﺩﮐﻮﺑﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺟﻨﮓ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﻭﻝ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﺷﺪﻩ
:
ﺍﻯ ﻋﺎﮐﻔﺎﻥ
]
[ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﮐﻮﻯ ﺩﻭﺳﺖ، ﺍﻯ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﻭﻯ ﺩﻭﺳﺖ،
ُﻗﻔﻘﺎﺯﻳﺎ ﺟﻤﻴﻌﴼ ﺗﺎﺑﻊ ﺭﻭﺩ ﺍﺭﺱ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺭ
ﺱ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺷﺪﻩ ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎء ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ ﮐﻪ ﺧﺒﺮﺷﺎﻥ ﻣﻨﻘﻄﻊ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺁﻥ
ﺍﻗﻠﻴﻢ ﻣﺒﻌﻮﺙ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻔﺤﺎﺕ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻣﻌﻄﺮ
ٰﻧﻤﻮﺩﻧﺪ، ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺧﻴﺮ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻋﻠﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺪﺍ
ﺑﺎﺏ ]ﻩ
[
ُﺑﻪ ﭼﻬﺮﻳﻖ ﺳﺮﮔﻮﻥ
ﺗﺒﻌﻴﺪ ]
[
ﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺴﺠﻮﻥ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ ]
[
ﮔﺸﺘﻨﺪ
.
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺭﺍﻳﺤﻪ
ﺍﻯ ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻣﺶ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻏﺰﻝ ﺭﺍ ﮔﻔﺖ
:
ﺍﻯ ﺻﺒﺎ ﮔﺮ ﺑﮕﺬﺭﻯ ﺑﺮ ﺳﺎﺣﻞ ﺭﻭﺩ ﺍﺭﺱ