Kasravi va Bahaigari

153 / 172

152
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﻰ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ! ﺩﺭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﻧﻤﻰ ﻧﻮﻳﺴﺪ ﻫﺪﻑ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻔﺮ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ . ﺁﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺸﺖ ﻭ
ﮔﺬﺍﺭ ﺑﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺭﻓﺖ
ﻳﺎ،
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﻳﮕﺮ .
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﻳﮏ ﺳﺎﻝ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ، ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ۱۹۱۰
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻭ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ ﺳﻔﺮ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﺑﻌﺪ ﺭﺍﻫﻰ ﻟﻨﺪﻥ ﺷﺪ، ﺳﭙﺲ
ﻋﺎﺯﻡ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﻣﺪﺕ ﻫﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻭﺳﻴﻊ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﻯ ﺑﻪ
ﺷﻬﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﻔﺮ ﻧﻤﻮﺩ . ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ، ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﻭ
ﻣﺠﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺩﻳﺪﻥ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺭ ﺩﺳﺎﻣﺒﺮ ۱۹۱۳ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﻴﻔﺎ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ .
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺮﻫﺎ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﺩﺭ ﺻﺪﻫﺎ ﺩﺍﻧﺸ ﮕﺎﻩ ﻭ ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺠﺎﻣﻊ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﭘﺮﺩﺍ . ﺧﺖ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﺎ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﺭ ﺅ ﺳﺎﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ ﺭﺟﺎﻝ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ ﺁﻳﻴﻨﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ ، ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻠﺢ ﻭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴ . ﺨﺖ ﻣﺘﻦ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﻫﺎﻯ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺠﺎﻣﻊ، ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ، ﻧﺸﺎﻥ ﺭﻭﺷﻨﻰ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﺍﺣﺎﻃﮥ ﺍﻳﻦ
ّﺑﺰﺭﮔﻤﺮﺩ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ ﺗﺤﻮ ﻻﺕ ﻓﮑﺮﻯ ﺟﻬﺎﻥ .
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺻﺪﻫﺎ ﺧﻄﺎﺑﻪ ﻭ ﻧﻄﻖ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ ﮔﺮﻓﺖ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺻﻠﺤﻰ ﻋﺎﻟﻤﮕﻴﺮ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﮔﺮﺩﻫﻤﺂﻳﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻫﻤﮥ ﺩﻭﻟﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﻰ ﻋﻤﻮﻣ ﻰ ﻭ ﺗﻌﻬﺪﻯ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺟﻨﮓ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻣﺤﻮ ﺷﻮﺩ . ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﺩﺭ
ﺁﺳﺘﺎﻧﮥ ﺟﻨﮓ ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻞ ﺍﻭﻝ ) ۱۹۱۴ - ۱۹۱۸ (
ﻭ ﺳﺎﻝ
ﻫﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﺠﻤﻊ ﻣﻠﻞ ﻣﺘﻔﻖ ﺑﻮﺩ .
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﻧﻈﺮﻳﮥ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺣﻔﻆ ﺻﻠﺢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ
ﻭ ﺳﻼﺡ
ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻗﻮﺍﻯ ﻧﻈﺎ ﻣﻰ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ