152 / 172
151
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺟﻤﻼﺕ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﻞ ﻣﻰ
ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ ﻟﻮﺡ ﻣﻰ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎ . ﺩﻫﺪ
ﮔﻮﻳﻴﻢ ﮐﻪ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺩﺭ
ﻣﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﻟﻮﺡ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﻩ، ﻭﻟﻰ ﻭﻗﺘﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻰ
ﭼﺎﭖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﻠﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ
ﺩﻫﺪ ﺣﻖ ﺑﻮﺩ ﻳﮑﺒﺎﺭ ﻫﻢ ﺯﺣﻤﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ
ﺑﺎ ﺍﺻﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
. ﺩﺍﺩ
ﺁﻳﺎ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺎﺑﻰ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺗﻨﺪ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻄﺎﻫﺎﻳﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺨﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺳﭙﺲ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﺳﻰ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﻰ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺩﻭﻟﺖ
ﻋﺜﻤﺎﻧﻰ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ
۱۳۲۸
ﺳﻔﺮﻯ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﮐﺮﺩ
.
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺳﻔﺮﻯ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻝ
۱۳۴۰
ﺑﺪﺭﻭﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮔﻔﺖ
.
ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ
، ﺑﺨﺶ ﺍﻭﻝ، ﺹ
۴۳
ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺟﻤﻠﮥ
ﺑﺎﻻ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ
ﻣﻰ،
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﺳﻰ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﭘﻰ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ
ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺷﺪ ﻯ ﺩﺍﺩﻩ
.
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻡ ﮐﺘﺎﺏ ﻟﻐﺖ
”
ﭘﻰ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘ
“ ﻦ
ﻣﺴﺎﻭﻯ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ
ّﻣﻮﺭﺥ
ﮐﻪ ﺩ
ﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺁﺋﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﺑﻪ ﺁﻥ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺣﺘﻰ ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻦ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺒﻌﻴﺪ ﻭ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﮔﺬ
ﻧﺪﺍﺭ
ﻭ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ ﺷﻬﺮ ﻋﮑﺎ ﺩﺭﮔﺬﺷﺖ،
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء
ﻃﻔﻠﻰ ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ ﮐ
ﻪ ﺑﺎ ﭘﺪﺭﺵ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺗﺒﻌﻴﺪ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺷﺪ ﻭ ﭘﻴﺮﻣﺮﺩﻯ
ﺳﭙﻴﺪ ﻣﻮﻯ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺁﺯﺍﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﻭ ﭼﻪ ﻇﻠﻢ
ﻫﺎ ﻭ ﺳﺘﻢ
ﻫﺎ ﻭ ﻧﺎﻣﺮﺩﻣﻰ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺮ
ﺳﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﻴﺎ
. ﻣﺪ
ﮐﺴﺮﻭﻯ
ّ ﻣﻮﺭﺥ
ﺍﺯ ﺣﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﮐﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺣﺒﺲ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭﻳﻎ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ ﺳﻰ ﻭ