167 / 172
166
ﺩﺍﻣﻨﮥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﻣﺸﺎﻏﻠﺸﺎﻥ، ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻧﻘﻼﺏ ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ
ﺍﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﮥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺭﺑﻂ ﺩﺍﺩﻩ
. ﺍﻧﺪ
ﻫﻮﻳﺪﺍ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﻳﺮﺍﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﺎﺑﻘﮥ
ّ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩﻥ ﺟﺪﺵ
ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧ
ﺪ
ﻭ ﺑﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻭﺯﺭﺍﻯ ﺍﻭ ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮤ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻫﻢ
ﻧﺎﻡ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻬﻤﺖ
ﺭﺍ
ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻗﺘﻠﺸﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ
.
ﺣﺎﻝ ﺁﻧﮑﻪ ﻫﻢ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺟﺎﻣﻌﮥ ﺑﻬﺎﺋﻰ
.
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻫﺮ ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺎﺧﺘﻦ ﺑﻪ
ﺁﻳﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ، ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻮﺧﮥ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺳﭙﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﺎﻭﻳﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﮥ
ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ
. ﺩﻫﻨﺪ
ﺑﺎ ﺳﻮﺩﺟﻮﻳﻰ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺮﻓﻨﺪﻫﺎﻳﻰ
،
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ ﺁﻥ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ
ﺍ ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦ
ﺑﻪ ﮔﻮﺵ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ
.
ﺳﻮﺍﻯ ﺁﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﮐﻨﻨﺪ
.
ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻧﺎﻣﻪ
ﻳﺎ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ّﺍﻯ ﺩﺭ ﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻬﺎﻣﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﺝ ﺁﻥ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻯ ﻣﻰ
. ﮐﻨﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﺰﺩ ﮐﺴﻰ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﺩﭼﺎﺭ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﺷﻼﻕ
.ﺷﺪﺪ ﺍﻫ ﺧﻮ
ﺍﮔﺮ ﻳﮏ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﺑﺎ
ﻳﮏ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺑﻬﺎﻧﮥ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺯﻳﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻳﺎ ﺑﺎﻻﻯ ﺩﺍﺭ ﺟﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺳﺘﺎﻧﺪ
.
ﺍﮔﺮ ﻫﻴﭻ ﻳﮏ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻥ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻫﺎ، ﺑﺎ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﮐ
ﺎﺭ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ، ﺑﺎ ﺿﺒﻂ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﮥ ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺳﺎﺯﻧﺪ
.
ﭼﻨـﻴﻦ ﻳـﻮﺭﺵ ﺑـﻰ
ﺳـﺎﺑﻘﻪ ﻭ ﺩﺍﻣﻨـﻪ
ﺩﺍﺭ ﻭﻟـﻰ ﺣـﺴﺎﺏ
ﺷـﺪﻩ
ﻋﻠﻴـﻪ ﺍﻳـﻦ ﺩﻳﺎﻧـﺖ،
ﮐــﻪ ﺑــﺎ ﮐــﺸﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑــﻰ ﺧﺎﻧﻤــﺎﻥ ﮐــﺮﺩﻥ
ﮐــﺸﻰ ّﻫــﺎ ﻭ ﺣــﻖ
ﻫــﺎﻯ ﻇﺎﻟﻤﺎﻧــﻪ ﺩﺭ ﻣــﻮﺭﺩ
ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺳﺆﺍﻝ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﻣﻰ
ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﻮﺷـﺶ ﻭﺳـﻴﻊ ﺧﻮﺍﺳـﺘﻪ
ﺍﻧـﺪ ﮐـﻪ ﺣﻘـﺎﻳﻖ ﺧﺪﺷـﻪ
ﺩﺍﺭ ﺷـﻮﺩ،