171 / 172
170
ﻣﻰ
. ﺷﻤﺎﺭﺩ
ﺩﻳﻦ ﺭﺍ ﺳﺒﺐ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﻧﻪ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻭ ﮐﻴﻨﻪ
ﺟﻮﻳﻰ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺁﺷﻮﺏ، ﺣﺘﻰ ﺁﻧﭽﻪ ﻗﻠﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺯﺍﺭﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺳﺒﺐ ﺍﻧﺪﻭﻩ
ﺷﻮﺩ ﻣﻨﻊ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﺭ
ﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ
.
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺑﺮ ﻣﺒﺎﻧﻰ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﺑﻨﺎ ﻣﻰ
ﻧﻬﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﺮ
ﻭ ﺛﺮﻭﺕ ﻣﻔﺮﻁ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﻰ
. ﺑﺮﺩ
ﺗﺸﮑﻴﻼﺗﻰ ﺍﺩﺍﺭﻯ ﭘﺎﻳﻪ
ﺭﻳﺰﻯ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﺸﻮﺭﺕ ﺁﺯﺍﺩﻧﻪ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﺭﺃﻯ
ﺍﮐﺜﺮﻳﺖ ﺷﺮﻳﮏ ﻣﻰ
ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺳﻰ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ّﻣﻤﺎﻟﮏ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺳﻰ ﻏﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﭘﻰ ﺗﺤﻘﻖ ﺁﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻣﻰ
. ﺁﻭﺭﺩ
ّﺩﻳﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻠﻰ ﺍﺯ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺟﺪﺍ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺻﻠﺢ
ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻯ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﺻﻠﺤﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻧﺴﻞ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﻭﺣﺪﺕ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻭﺣﺪ
ﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺎ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﺣﺪﺗﻰ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺿﺎﻣﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻠﺤﻰ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ
.
ّﻭﺣﺪﺗﻰ ﺟﻬﺎﻧﻰ، ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﻫﻮﻳﺖ ﻣﻠﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻭ ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ ﺳﻨﺘﻰ ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﺧﺪﺷﻪ
ﺩﺍﺭ ﺷﻮﺩ
.
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻭﻳﮋﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻘﻄﮥ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻨﮓ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﻨﻰ
ِﺭﺩﻳﻪ
ﻧﻮﻳﺴﺎﻥ
ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﺷﻴﻮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻠﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ
.
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻤﺪﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺳﺎﺯﺩ ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺳﺘﺎﻭﺭﺩﻫﺎﻯ ﻫﻤﮥ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻋﺎﻟﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﻌﺮ ﻭ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺩﺭ ﺧﻮﺭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠ
ﻰ ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺍﺭﺝ ﻣﻰ
. ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﺑﺮ ﺷﻤﺮﺩﻳﻢ ﺍﺯ ﻗﻠﻢ ﺑﻨﻴﺎﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻦ، ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﮑﺼﺪ
ﻭ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ، ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻩ
ﻫﺎ ﺳﻨﺪ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩ
.
ﺑﻪ ﻧﻈﺮ