32 / 172
31
ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺠﻤﻦ
ﻫﺎﻯ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺟﻨﺒﺶ
ﻫﺎﻯ ﺍﺳﻼﻡ
ﮔﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪ
.
ﺩﮐﺘﺮ ﺗﻮﮐﻠﻰ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺣﻮﺯﻩ ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺤﺚ ﻣﻰ
. ﮐﻨﺪ
ﻳﮑﻰ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭ
ﺍ ﺣﻮﺯﮤ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻋﻤﻮﻣﻰ
National public
sphere
ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﻧﺎﻣﻴﺪ ﮔﺴﺘﺮﮤ ﮔﻔﺘﮕﻮﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺁﺭﺍء ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻭ ﺯﺍﻳﺶ
ّﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﻫﻮﻳ
ﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺮ ﮔﻴﺮﻧﺪﮤ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
. ﺷﺪ ﻣﻰ
ﺩﻭﻡ ﺣﻮﺯﻩ
ﺍﻯ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺣﻮﺯﻩ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺷﻴﻌﻰ ﻧﺎﻣﻴﺪ
.
ﺍﻳﻦ
ﺣﻮﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺁﻳﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑ
ﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻭ ﺗﺮﻭﻳﺞ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻣﻴﺪ
.
ﻫﻴﺌﺖ
ﻫﺎ، ﻭ ﻧﺸﺮﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻘﺶ ﺑﺎﺭﺯﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
"
ﺣﻮﺯﮤ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺷﻴﻌﻰ
"
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
.
ﺣﻮﺯﻩ
ﺍﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﻣﺴﺎﺟﺪ، ﺗﮑﺎﻳﺎ، ﻫﻴﺌﺖ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﻨﺎﺯﻟﻰ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﻰ
ﺷﺪ
ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ
.
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑ
ﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﻭﺟﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺪﺍﺭﺱ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﮥ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺗﺨﺮﻳﺐ
ﺣﻈﻴﺮﺓﺍﻟﻘﺪﺱ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻗﻀﺎﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎﻣﻴﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﮐﻼﺳﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺱ ﺍﺧﻼﻕ ﺑﻬﺎﺋﻰ
]
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻬﺎﺋﻰ
[
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻳﻰ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺍﺧﻼﻕ ﮔﻠﺸﻨﻰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺍﻧﺠﻤﻦ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﮔﺮ
ﺩﻳﺪ ﻭ ﺣﻮﺯﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ
ّﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﻃﻼ
ّﺏ ﻭ ﻣﻼ
ﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﺕ ﻭ ﻗﺼﺒﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﻭ .. .
ﺁﻳﻴﻨﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
"
ﺍﺯ ﺑﻄﻦ ﺣﻮﺯﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻴﻪ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ
"
ﺑﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻋﺎﻣﺪﺍﻧﻪ ﻭ ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﻫﺎﻯ ﺟﻌﻠﻰ
ﻭ ﺷﺒﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻣﺴﻠﮑﻰ ﺳﺎﺧﺘﮥ ﺩﺳﺖ ﺑ
ﻴﮕﺎﻧﮕﺎﻥ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ
.
ﻣﻘﺎﻟﮥ ﺩﮐﺘﺮ ﺗﻮﮐﻠﻰ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻯ ﺍﺯ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺑﻬﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﮥ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺳﺘﻴ
ﺰﻯ
ﻭ ﺍﺳﻼﻡ
ﮔﺮﺍﻳﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ
.
ﻭﻯ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺍﻧﻘﻼﺏ
ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻳﺎﻓﺘﮥ ﺣﻮﺯﻩ
ﻫﺎﻯ ﺿﺪ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ
ﻣﻰ
ّﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﺗﺤﻮ
ﻝ ﻓﮑﺮ ﺷﻴﻌﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﺎﻟﮥ
ﺁﺧﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﻘﻼﺏ
ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺣﺎﺻﻞ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺳﺘﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺎﻟﻴﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ