98 / 172
97
ﺷﺸﻢ ﺼﻞ ﻓ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻬﺎﺋﻰ
ﻳﮏ ﺍﻳﺮﺍﺩ ﺑﺰ
ﺭﮒ ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﺑﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﺏ ﻭ ﺑﻬﺎء ﺍﺳﺖ
.
ﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻩ ﺟﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ
ﻧﺨﺴﺖ ،
:
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺑﻴﻨﻰ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺮﻫﺶ
ﻭﺣﻰ)
(
ﺟﺰ ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻮﺩ
...
ﺍﻳﻨﺴﺖ ﺑﻪ ﻋﺮﺑﻰ ﮔﻮﺋﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻮﺷﻴﺪﻩ
ﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪﻩ ﺳﺎﺯﻯ ﮐﻨﻨﺪ
...
، ﮐﺴﺮﻭﻯ
ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ
ﺹ
۵۵
ﺁﺛﺎﺭ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺁﻳﻴﻦ
ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺴﺮﻭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﺁﺛﺎﺭ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻰ
. ﺁﻭﺭﺩ
ﺁﺛﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﻠﻢ ﺑﻨﻴﺎﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺻﺎﺩﺭ ﺷﺪﻩ ﻫﻢ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﺳﺖ
)
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺧﻰ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻪ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺳﺮﻩ
(،
ﻫﻢ ﻋﺮﺑﻰ، ﻭ ﻫﻢ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺟﻤﻼﺕ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﺍﺕ ﻋﺮﺑﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ ﻫﺮ ﻳﮏ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﮐﻼﻡ ﻭ ﻣﻌﻨﻰ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ
.
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﺍﺛﺮ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻤﻮﺩ، ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻭﺍﺳﻂ ﻗﺮﻥ ﻧﻮﺯﺩﻫﻢ، ﺁﺷﻨﺎﻳﻰ
ﻗﺸﺮ
ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﻮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺎ ﺳﻮﺍﺩ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺴﺖ
.
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﻋﺮﺑﻰ ﻗﺮﻥ
ﻫﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺟﻮﺵ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻳﮏ