127 / 172
126
ﻧﻈﺮ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﻭﺳﻴﻊ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﻋﺮﺑﻰ
ﺳﻬﻮﴽ ﻳﺎ ﻋﻤﺪﴽ
ﺩﻭﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ
.
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﻣﻰ
:ﺪ ﻧﻮﻳﺴ
ﻳﮏ ﮐﺎﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﺷﺖ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍﻳﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﻯ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺩﺭ .
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻗﺪﺳﺶ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻰ
: ﮔﻮﻳﺪ
"
ﺍﻥ ﺍﻭﻝ ﻣﺎ ﮐﺘﺐ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺸﺮﻕ ﻭﺣﻴﻪ ﻭ ﻣﻄﻠﻊ ﺍﻣﺮﻩ ﺍﻟﺬﻯ
ﮐﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﻰ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻻﻣﺮ ﻭ ﺍﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ ﻓﺎﺯ ﺑﻪ ﻗﺪ ﻓﺎﺯ ﺑﮑﻞ ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ
ﺍﻟﺬﻯ ﻣﻨﻊ ﺍﻧﻪ ﻣﻦ ﺍﻫﻞ ﺍﻟﻀ
ﻼﻝ ﻭ ﻟﻮ ﺍﺗﻰ ﺑﮑﻞ ﺍﻻﻋﻤﺎﻝ
".
: " ﮔﻮﻳﺪ ﻣﻰ
ﻧﺨﺴﺖ ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺎ
]
ﻭﺍﺟﺐ ﻭ
[ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻩ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﻣﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﻯ ﺍﻭ ﻓﺮﻫﺶ
( ﻭﺣﻰ)
ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﻡ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻓﺮﻳﺪﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻥ ﺁﻥ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩ
." ﺍﻡ
ﺑﻬﺎء ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻋﻮﻯ
»
ﻣﻦ ﻳﻈﻬﺮﻩ ﺍﻟﻠﻬﻰ
«
ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
... ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﻦ:
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺁﻓﺮﻳﺪﻥ
. ﺍﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ
ﺹ
٤٨
ﮐﺴﺮﻭﻯ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﺎﻟﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺰ
ﺗﺮﺟﻤﮥ ﻏﻠﻂ ﻭ ﻧﺎﻗﺼﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻗﺪﺱ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻰ
ﺩﻫﺪ
ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻧﺎﺁﮔﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
. ﺁﻳﺪ
ﻣﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﻳﻢ
:
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﺷﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﻣﺤﻞ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
]
[ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻭﺣﻰ ﻭ ﺳﺮﭼﺸﻤﮥ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﻭﺳﺖ
.
ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮤ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻣﺮ
] ﺍﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺍﻭ
[
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻭ
.
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺭﻭﺷﻦ ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﭘ
ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮤ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺍﺯ