129 / 172
128
ﺧﻮﺩ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺘﺎﺭ
ﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﺍﻧﺎﻳﻰ ﺑﻴﺎﺭﺍﺳﺖ
...
ﺍﻭﺳﺖ ﺩﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﻭ ﺍﻭﺳﺖ ﭘﺎﮎ ﻭ ﭘﺎﮐﻴﺰﻩ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻭ
. ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﺑﻴﻨﺎﻳﻰ ﻭ ﺩﺍﻧﺎﻳﻰ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﺍﻣﻦ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻰ ﺍﻭ
. ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻫﻮﻳﺪﺍ ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﮔﻮﺍﻩ
.
٢
ﺟﺎﻯ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ
:
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ
ﻳﺪ ﺟﺎﻫﻞ
ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ
.
ّﺗﻤﺎﻡ ﺫﺭﺍﺕ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮ ﻭ ﺍﻣﻴﻦ
ﻣﻦ ﮔﻮﺍﻩ ﺁﻧﺴﺖ
.
٣
)
ﺗﺮﺟﻤﻪ
(
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﻯ ﺑﻠﮑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎء ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﺫﺍﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ
. ﮐﻨﻨﺪ
ﺍﺯ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺍ
ﻳﻘﺎﻥ
:
ﺟﻤﻴﻊ ﺍﻧﺒﻴﺎء ﻭ ﺍﻭﺻﻴﺎء ﻭ ﻋﻠﻤﺎء ﻭ ﻋﺮﻓﺎء ﻭ ﺣﮑﻤﺎ ﺑﺮ ﻋﺪﻡ ﺑﻠﻮﻍ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺁﻥ
ﺟﻮﻫﺮﺍﻟﺠﻮﺍﻫﺮ
]
[ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺑﺮ ﻋﺠﺰ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﻭﺻﻮﻝ ﺁﻥ ﺣﻘﻴﻘﺔﺍﻟﺤﻘﺎﻳﻖ
]
[ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ّﻣﻘﺮ ﻭ ﻣﺬﻋﻨﻨﺪ
]
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺩﺍﺭﻧﺪ
[.
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺒﻴﻞ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ
ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﮏ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻮﺍﺡ ﻳﺎ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺑﻬﺎءﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء ﻳﺎﻓﺖ
.
ّﺍﺯ ﺳﻮﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺣﺘﻰ ﺑﻪ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻣﺜﻞ ﺩﺍﻧﺎ ﻭ ﺑﻴﻨﺎ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
.
ﺻﻔﺎﺕ ﺳﺎﺧﺘﮥ ﺫﻫﻦ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﺎﺳﺖ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ ﺧﺎﺹ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ
.
ًﻣﺜﻼ
ﭼﻮﻥ ﺟﻬﻞ ﻭ ﮐﻮﺭﻯ ﻭ ﻧﺎﺩﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﻘﺺ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺎ ﻭ ﺑﻴ
ﻨﺎ ﺧﻄﺎﺏ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﻪ
ﻫﻴﭽﻮﺟﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺴﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ
.
ﺍﺯ ﺳﺨﻨﺎﻥ
ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎء
:
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻮﻫﻴﺖ ﺍﺳﻤﺎء ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺼﺮ ﻭ
] ﺳﻤﻊ
ﺑﻴﻨﺎﻳﻰ ﻭ ﺷﻨﻮﺍﺋﻰ
[
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﻋﻠﻢ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
.